علی محمد حسام فر Ali Mohammad Hesamfar

وبسایت شخصی علی محمد حسام فر

ماجرای مسی پایان ندارد؟

آذر ۲۸, ۱۳۹۲, توسط hesamfar, دسته بندی اخبار
بعضی از دوستان هنرمند و فرزانه، احتمالا در لحظاتی احساسی و هیجانی، این چند روزه ملت ایران را  "بی لیاقت"، "احمق" و مانند این ها نامیدند. درست است که از جهاتی مثل نظم، زیبایی شناسی، کار گروهی، استفاده از فناوری های نو، برنامه ریزی و بهره وری، نقص های جدی داریم، اما شایسته ی این همه تحقیریم؟ به عنوان آخرین کلامم در این باره، دو سه نکته ای متذکر می شوم. این که نخبگان یک ملت، عموم مردمشان را برای حرکت غلط عده ای، تحر کنند، معنیش این است که "مدیر و دولتمرد و سیاست گذار، تقصیری ندارد، وقتی ذات یک ملت خراب است، مدیر بیچاره چه می تواند بکند؟". این یعنی نادیده گرفتن علم مدیریت در جهت دادن به اجتماع. از طرفی وقتی اعتقاد داریم که"لیاقتمان همین است" یعتی هر تلاشی برای زیست بهتر در این جامعه کاری عبث و غیر عقلانی است. دو: از تحقیر تاریخ و فرهنگ یک ملت چه سود؟ قبول ندارم که جلال گذشته را خنجر کنیم و بر سر صورت امروزمان زخم بزنیم، ولی از انکار و تمسخر شکوه پیشین، گیرم که کمی با افسانه در آمیخته باشد، چه سودی می بریم، جز آنکه ملت را از پشتشان خالی کنیم؟ سه: همه جای دنیا مشکل وجود دارد. کاش نه مثل بعضی مدیران دولتی باشیم که وجود مشکل در همه جای دنیا را توجیه کم کاری ها و بی تدبیری های خود می دانند، نه مثل بعضی از دوستان باشیم که اصولا مشکلات کشور های دیگر دنیا را نمی بینند و مرغ همسایه را غاز می پندارند. حالا بیایید فرض کنیم، اگر در ایران، مانند مراسم ماندلا، یک مترجم قلابی خود را شانه به شانه ی مقامات عالی رتبه ی کشورها قرار داده بود چه اتفاقی می افتاد؟ بعضی افراد این سو و رسانه های آن سوی آب، باز، ساز تحقیر هر چیز ایرانی را ساز می کردند و از طرف دیگر، مدیران هم می گفتند این اتفاق در هر جای دنیا می توانست بیفتد، بنابراین چیز مهمی نیست. و سرانجام از هر دو رویکرد هم چیزی درست نمی شد. عکس نفر سمت چپ، مترجم جعلی برای ناشنوایان ، که معلوم نیست خود را چگونه خود را به جایگاه رسانده، و می گویند شیزوفرنی دارد.
 
 

خب ، نظر شما چیه؟