علی محمد حسام فر Ali Mohammad Hesamfar

وبسایت شخصی علی محمد حسام فر

نگاه رسانه ای به گفتگوی تلویزیونی رییس جمهور در گزارش صد روزه

آذر ۵, ۱۳۹۲, توسط hesamfar, دسته بندی دسته‌بندی نشده

 درباره ی گفتگوی رییس جمهور و گزارش صد روزه از زاویه رسانه ای:

1.دو ساعت گفتگوی پشت سر هم واقعا خسته کننده است.هم برای اجرا کننده ها و هم برای مصاحبه شونده و هم برای مخاطب.حالا ما ذوق زده ایم هنوز که افاضات رییس دولت قبلی را نمی شنویم و تحمل می کنیم، ولی از دید حرفه ای بخواهیم نگاه کنیم خیلی زیاد است.می توانست به دو یک ساعت تقسیم شود.تا هم تکانی بخورند و گلویی تر کنند، هم افکارشان را جمع.
2.می توانم تصور کنم که دکتر روحانی بعد از پایان مصاحبه تاسف خورده که چرا بعضی چیزها را یادش رفته است.کاش "گزارش" خود را از روی نوشته  می خواند و  بعد به پرسش های مجریان پاسخ می داد.
3.بند دو، از جهت دیگری هم خوب بود.و آن مشخص شدن تکلیف مجریان و مسیر گفتگو بود.که نقششان می شد پرسشگر.در حالی آن چه رخ داد آن ها را دو نقشی کرد.هم سوال کننده، و هم جهت دهنده و یادآوری کننده.که جمعش باعث آشفتگیست. سخت است که مجری  هم سوال بپرسد و هم نقش دستیار سوال شونده را در یاداوری مطالب داشته باشد. 
4. روند گفتگو نا مشخص و آشفته بود.از هر دری، سخنی و بدون روند پیش بینی شده ای.مبتنی بر حضور ذهن لحظه ای مجری و رییس جمهور. اضافه این که که تکلیف معلوم نبود که گفتگویی چالشی با کارشناسان است یا صرفا گفتگویی تبیینی.
5.آقای رییس جمهور خیلی خوش سخن و خوش سیما ظاهر شد و لبخندش به دل می نشست.فقط به نظرم استفاده از مکرر واژه ی سرهنگ بدون آن که محل ارجاعش مشخص باشد کم کم لوث می شود.
6.به نظرم بهترین گفتگو کننده،ندا سپانلو بود.(این دیگه اوجش بود که اسم مجریان زیر نویس نشه و با فلاکت اسمش رو پیدا کردم)حداقل سوال هایش جهت مشخصی داشت و سکوتش به موقع بود.

خب ، نظر شما چیه؟